Kłamaliśmy rano, kłamaliśmy wieczorem

"Panie premierze, czy pan wydał rozkaz zamordowania mnie i tych, którzy śmią zadawać głośne pytania o Smoleńsk. " – tak, zdaniem Pawła Grasia, miała wypowiedzieć się Ewa Kochanowska podczas pamiętnego spotkania premiera Tuska z rodzinami ofiar tragedii smoleńskiej. - To jest bezczelność, trudno to inaczej nazwać – dodał rzecznik rządu, relacjonując to spotkanie podczas grudniowej audycji „Siódmy dzień tygodnia” w Radiu Zet.

A jak było naprawdę? Zapis rozmowy Ewy Kochanowskiej z Donaldem Tuskiem publikuje dzisiejszy SE:

Ewa Kochanowska, wdowa po Januszu Kochanowskim: (...) Może na chwileczkę zostawmy umarłych, jeśli pan pozwoli, bo mam pytanie o żywych. Czy pana zdaniem pytanie jak, nawet nie dlaczego, ale jak zginął mój mąż jest pytaniem zagrażającym życiu? Ponieważ w czasie po wystąpieniu mojej j córki w Parlamencie Europejskim, europoseł Landsbergis, były prezydent Litwy, odnosząc się do jej zdecydowanej, skomponowanej bardzo prawniczo wypowiedzi, powiedział wprost: "Jest pani w niebezpieczeństwie. I dlatego proszę uważać. Na przykład podczas jazdy samochodem". Chciałam zapytać, czy zadawanie pytań jest zagrażające życiu?

Premier Donald Tusk: (...) ale w najmniejszym stopniu nie zamierzam odpowiadać na tego typu pytania i wypowiedzi. (...) Wie pani co, bo rozmawiamy o sprawach, które nie znoszą ironicznego dystansu (...) Bardzo cenię sobie pani pytanie, ale jest ono oburzające. Ono jest oburzające.

(...) Więcej nie będę odpowiadał na tak obraźliwe insynuacje (...) Mam dosyć wysłuchiwania uwag na temat domniemanego zabójstwa (...), bo boi się tego rządu (...) Nie interesuje mnie wypowiedź pana Landsbergisa w tej sprawie.

(..) Proszę zostać ze swoim poglądem, jeśli pani ma satysfakcję, że ją tak potraktowano. I proszę zapytać premiera Landsbergisa, a nie mnie!



Nie po raz pierwszy rzecznik rządu zostaje przyłapany na kłamstwie. Niedawno, po publikacji "Komsomolskiej Prawdy" która napisała, że do katastrofy polskiego Tu-154M pod Smoleńskiem mogła doprowadzić tajna instrukcja, na podstawie której samolot może odejść na lotnisko zapasowe tylko za zgodą "głównego pasażera", Graś w rozmowie z Konradem Piaseckim w radiu RMF FM powiedział, że taka instrukcja istnieje. Wycofał się z tego po kategorycznym zaprzeczeniu tym informacjom przez wojsko. Jak będzie tym razem?

więcej...

Zbrodnia nienawiści

Antoni Macierewicz ma rację. Katastrofa smoleńska była zbrodnią. Mylą się ci, którzy uważają, że do przestępstw określanych jako „zbrodnia” zalicza się jedynie zabójstwa lub morderstwa. Są nią także m.in. zamach stanu, zamach na konstytucyjny organ RP, a także zamach na Prezydenta RP. Ogólnie można powiedzieć, że w polskim prawie karnym zbrodnią jest umyślne popełnienie czynu zabronionego, który zagrożony jest karą nie niższą niż 3 lata pozbawienia wolności.

W prawie międzynarodowym znane jest także pojęcie „ zbrodni nienawiści”. Jest to przemoc werbalna lub fizyczna wynikająca z uprzedzeń w stosunku do osób lub całych grup społecznych. Najczęściej wiąże się to z dyskryminacją na tle rasowym, religijnym, narodowościowym, ale także z powodu poglądów politycznych. Przemoc werbalna określana jest mianem „mowy nienawiści”. Mowa nienawiści polega w skrócie na używaniu języka w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec pewnej osoby, grupy osób lub innego wskazanego przez mówcę podmiotu.

Nie muszę przypominać jakiego języka wobec tragicznie zmarłego Prezydenta używali jego przeciwnicy polityczni. Nie muszę przypominać jakie metody stosowano, by go zdyskredytować , poniżyć i skompromitować w oczach rodaków, a także całego świata. Te trudności z udostępnianiem rządowego samolotu, obniżanie rangi zagranicznych wizyt Prezydenta, wyszydzanie przy każdej nadarzającej się okazji – to wszystko było mową nienawiści. Mowa nienawiści jest elementem zbrodni nienawiści.

A więc? Antoni Macierewicz ma rację. Tragedia smoleńska była następstwem zbrodni. Zbrodni nienawiści. Tyle można ustalić bez większego ryzyka. Przynajmniej na razie.

więcej...